Karta wirtualna

Ta karta może fizycznie w ogóle nie istnieć.

A jeśli nawet istnieje jako karta plastikowa, którą możesz wziąć do ręki, pozbawiona jest chipa i paska magnetycznego, a nawet hologramu.

Bo także w postaci plastikowej sama fizyczna postać karty to jedynie symbol. Liczą się tylko zadrukowane na niej dane: numer karty, dane właściciela, okres ważności. Dlatego niektóre karty wirtualne mają postać zwykłego papierowego wydruku, na którym te dane są udostępniane posiadaczowi karty.

Potrzebuje on teraz jedynie jeszcze aktywacji, kodu CVC2 lub CVV2 – i już może korzystać z karty wirtualnej zgodnie z jej przeznaczeniem.

To znaczy – do transakcji zdalnych.

Kartą wirtualną nie zapłacisz za zakupy w sklepie, ani za paliwo na stacji. Nie przeciągniesz ja przez czytnik z sukcesem, bo nie ma na niej nic, co elektroniczny czytnik mógłby przeczytać. Z tego samego względu nie użyjesz jej w bankomacie.

Karta wirtualna służy tylko i wyłącznie do bardzo bezpiecznych płatności internetowych i innych płatności zdalnych: telefonicznych czy pocztowych, w których podajesz jedynie dane karty.

Kartę wirtualną możesz załadować na chwilę przed dokonaniem płatności internetowej i tylko na taką kwotę, jaką chcesz wykorzystać. A jeśli nie wykorzystasz całej załadowanej kwoty, możesz już za chwilę rozładować swoją kartę całkowicie.

Nawet, gdyby osoba nieuprawniona poznała wszystkie dane Twojej karty – mogłaby je wykorzystać tylko wtedy, gdyby karta była akurat załadowana. I tylko na taką kwotę, na jaką karta została załadowana.

To właśnie z tego powodu karty wirtualne uznawane są za tak bezpieczne.